ช่วงนี้ซัมเมอร์แล้ว หากอยู่แต่ในบ้านก็คงเบื่อแย่แน่นอนเลยล่ะค่ะ
ทุกๅ สุดสัปดาห์เราสองคนก็หากิจกรรมทำกัน โดยเฉพาะเที่ยวทะเล
ไหนๆ ก็อยู่ใกล้ๆ ทะเลแล้วนะคะ จะไม่ไปเลยเดี๋ยวทะเลจะงอน อิอิ
อาทิตย์ที่แล้วก็ไปเที่ยวที่ Théoule กัน ที่นี่ฟรีค่ะ จอดรถฟรีด้วย
จะเสียค่าใช้จ่ายอย่างเดียวก็ คือ ค่าน้ำมันรถ ก็พอแล้วเนาะ ^^'
++++
บรรยากาศที่ Théoule ค่ะ

++++
ไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเยอะเท่าไหร่ จะเห็นได้ว่าทะเลโล่งค่ะ
ไม่่ค่อยมีเรือส่วนตัวมาจอดเต็มเหมือนที่รอบๆ เกาะ ^^

++++
สถานที่จอดรถฟรีค่ะ ^^

++++
ไม่ว่าที่ไหนๆ ที่เราสองคนไป ก็ต้องเป็นป่าทุกทีล่ะน่า อิอิ อิโลคองเดินนำลิ่วเลย -*-

++++
วันนี้ฮีแอบมีแอคท่า อารมณ์ไหนเนี่ย ^^

++++
บรรยากาศระหว่างทางเดิน

++++
รู้สึกว่าเราสองคนผูกพันธ์กับธรรมชาติจริงๆ เลยค่ะ โดยเฉพาะป่าเนี่ย อิอิ
ตอนแรกโลคองชวนไปทางนี้ ไอ้เราก็ใจง่าย ก็เดินตามเลยล่ะค่ะ

++++
เดินลัดป่าได้สักพัก ก็ทางออกเป็นทางนี้ค่ะ ดูแล้วหวาดเสียวจริงๆ เลย -*-
นั่นแน่...โลคองแอบเห็นอะไรบางอย่าง...
ส่วนเราก็พยายามตะเกียกตะกายเดินลงไปจนได้น่า ><
รู้มั้ยว่าเราสองคนเห็นอะไร ฮี่ๆๆ...

อยากรู้ใช่มั้ยล่ะ?
คือ ทางฝั่งขวามือที่ตอนแรกเราสองคนจะพยายามตะเกียกตะกายไปร่วมด้วยนั้น..
ก็มีฝรั่งอยู่กัน 5 - 6 อยู่แถวนั้น
นอนอาบแดดกันอยู่แบบห่างๆ กัน และแต่ละคนก็โป๊กันหมดเลยค่ะ ^^'
อิโลคองเลยบอกว่า นี่ถ้าเราสองคนลงไปอยู่ที่หาดนั่นเนี่ย จะต้องถอดด้วยมั้ยเนี่ย?
มะไหวมั้งคะ >< ขอไปหาดอื่นดีกว่า..และสุดท้ายก็ต้องไต่เขากลับขึ้นมาอีก..เฮ้ออออ..
++++
พอเดินไปทางฝั่งซ้ายมือ โว้ว...บรรยากาศและหาดใช้ได้ค่ะ..คนไม่เยอะด้วย...

++++
ภาพถ่ายระหว่างทางเดินอีกครั้ง ^^

++++
แต่...หาดสวยๆ ที่รูปก่อนเราสองคนไปไม่ถึงหรอกค่ะ...
เพราะดันลงมาอยู่ที่หาดนี้เสียก่อน อิอิ
อันนี้เป็นทางเดินลงมาที่หาดนะคะ...คือ เดินข้ามกำแพงแล้วไต่โขดหินลงค่ะ ^^'

++++
วู้ปี้...ลงมาถึงแล้ว...โลคองขอแอ็คอีกสักท่านะ

++++
วันนี้ขอใส่ทูพีชถ่ายรูปอีกสักรูปนะจ๊ะ อิอิ

++++
ส่วนโลคอง..ตอนนี้ไม่ค่อยสนใจถ่ายรูปอีกต่อไป...เพราะฮีกำลังหิวค่ะ อิอิ

++++
จากนั้นฮี..ก็ไปว่ายน้ำและสร้างวีระกรรมไว้อีกต่างหาก >< น่ะค่ะ

วีระกรรมแรกของฮีก็คือ ฮีเป็นคนขี้ลืมมากๆ พอฮีลงไปว่ายน้ำไปได้สักพักเราก็ลงน้ำต่อ
ก็ไปเจอโทรศัพท์ของฮีจมอยู่ในน้ำ ดีนะหล่นที่ไม่ลึก
แหม...นะ น่าตีนักเชียวความขี้ลืมของฮีเนี่ย
สุดท้ายโทรศัพท์ของฮีเจ้งไปเรียบร้อยโรงเรียนจีนไปแล้วค่ะ...
ส่วนวีรกรรมที่สอง...อิชั้นทั้งโกรธ ทั้งเคือง ทั้งตกใจ จนไม่รู้จะพูดอะไรเลยล่ะค่ะ
จากที่เป็นคนขี้วีนสามีก็กลายเป็นเงียบกริบ
เริ่มใช้เหตุผล.....เพราะนอกจากฮีจะลืมโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงว่ายน้ำแล้ว
ฮียังลืมกุญแจรถ + กุญแจบ้าน อีกด้วยค่ะ โทรศัพท์ตกที่ตื้น แต่..กุญแจตกที่ลึกค่ะ
อิชั้นไม่สามารถช่วยได้ นอกจากดำดูที่ตื้นๆ ให้..เห้ออ..คิดดูสิคะ
ต้องงมกุญแจในทะเล อิชั้นทั้งภาวนาและขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วย
เพราะแค่ความสามารถของคนอย่างเดียวก็ยากดีแท้
และอีกอย่างเวลาก็เริ่มบ่ายคล้อยลงทุกที ทีนี้ถ้าหากุญแจไม่เจอ
ก็เปิดรถก็ไม่ได้ เปิดบ้านก็ไม่ได้ โทรศัพท์ของเราก็ไม่ได้เอามา
กุญแจอีกพวงของเราก็ไม่ได้เอามา ทำไมโชคร้ายอย่างงี้..
แต่สุดท้ายฮีก็ดำไปเจอจนได้...เราสองคนมีความคิดเหมือนกันเลยว่า..ต้องตกที่จุดแรก
ที่โลคองเริ่มดำน้ำ เพราะกุญแจจะร่วงจากกระเป๋า โลคองบอกว่า ครั้งนี้เค้ารู้สึกแปลก
ที่สามารถดำได้นานกว่าเดิมและสามารถดูไปทั่ว สุดท้ายก็เจอกุญแจกองอยู่ใต้น้ำที่นั่นค่ะ
แต่ที่แน่ๆ น้ำลึกมากก็ประมาณ 6-7 เมตรได้...ถ้าเป็นเราก็ไม่สามารถจริงๆ ><
เราสองคนดีใจอย่างยิ่ง ยิ่งกว่าได้ทองซะอีก...ดีละจะได้เป็นบทเรียนสำหรับคนขี้ลืม...
++++
เราสองคนเวลาไปหาดนี้จะพกถุงดำไปตลอด
เพราะฝรั่งมักง่ายบางคนชอบทิ้งขยะเรี่ยราดน่ะค่ะ
เราสองคนก็ช่วยกันเก็บพวกเศษขยะกับพวกขวดเบียร์ได้ถุงเบ่อเร่อเลย..
เบื่อพวกคนมักง่ายจัง -*-

++++
เมื่อกลับถึงบ้าน ก็ถ่ายสภาพโทรศัพท์อันเก่าของฮี ที่เจ้งไปแล้ว...อิอิ
เราก็เลยมอบมรดกตกทอดที่มาด้วยจากประเทศไทย คือ โนเกียรุ่นเก่า
จริงๆ แล้วรุ่นนี้ดีนะคะ ทนดีด้วย ก็เหมาะกับฮีจริงๆ เพราะโลคอง
เป็นคนทะเร่อทะร่า ชอบทำโทรศัพท์ตกบ่อยๆ จนเครื่องเก่าหน้ากากแตกเลยค่ะ ^^

++++
จบท้ายของค่ำวันนี้ เป็นน้องนกทะเลกำลังมาป้อนปลาให้ลูกนกค่ะ อิตัวเล็กนะคะ
จริงๆ แล้วตัวมันก็ไม่เล็กเลยนะคะ ตัวเท่าไก่บ้านเลยน่ะค่ะ ช่วงลูกนกยังไม่โต
เห็นแม่นก กะลูกนกตัวนี้ทุกๆ วันเลยที่หลังคาของเพื่อนบ้านตรงข้าม
แต่มาวันนี้ไม่เห็นน้องนกแล้วล่ะค่ะ...เพราะน้องนกคงโตแล้ว..
และพวกเค้าก็บินไปสู่โลกกว้างกันหมดแล้วค่ะ

++++
17/07/2551
วันนี้ตอนเที่ยงก็ไปยื่น CV เพื่อขอทำงาน ที่บริษัทจัดหางานให้น่ะค่ะ
เค้าก็ถามว่าจะทำงานอะไรบ้าง เราก็บอกไปว่า ทำเกี่ยวกับจัดอาหารเช้า
กับเสริฟน่ะค่ะ ตอนนี้ก็รอเค้าโทรเรียกไปทำงานอย่างเดียว อิอิ
เพราะตอนนี้อยากได้งานที่ทำชั่วคราวอย่างเดียว เพราะหน้าร้อนนี่งาน
บริการจะมีเยอะ และเงินดีด้วย ถ้าเข้าหน้าหนาวก็อยากจะเรียนภาษาต่ออีก
แต่ถ้ามีงานตลอดก็คงไม่เรียนแล้วล่ะค่ะ เรียนจากชีวิตจริงก็ได้เนาะ...อิอิ
แต่เรื่องหางานนี้ ต้องขอขอบคุณ Mr.Nino หนุ่มอังกฤษผู้ใจดี
ที่เป็นหัวเรี่ยว หัวแรงช่วยเราหาเอเจนชี่เดียวกับเขา และถ้ามีงานอื่นอีก
Mr. นีโน่ เค้าก็จะโทรเรียกเราไปช่วยอีกด้วย และก็ขอขอบคุณเพื่อนจ๋า
ที่แนะนำให้เรารู้จัก Mr.นีโน่ อีกที...เฮ้อ..โล่งใจแล้วล่ะค่ะ...ไม่ต้องลำบาก
มากมายในการหางานทำเองช่วงหน้าร้อน...ได้ทำนิดๆ หน่อยๆ ก็ยังดีนะคะ
++++
ชอบคุณมากมายสำหรับเพื่อนๆ ที่มาเยี่ยมในไดอารี่ของเรานะคะ
รักษาสุขภาพกันน๊า บั๊บบายสำหรับวันนี้ก่อนค่ะ จุ๊บ จุ๊บ จ้า
++++